على علیه السلام در «نهجالبلاغه» قسم یاد مىکند که: «وَاللَّهِ لأنْ أبِیْتَ على حَسَکِ السَّعْدَانِ مُسَهَّداً وَاجَرَّ فی الأغْلالِ مُصَفَّداً أحَبُّ إلَیَّ مِنْ أنْ ألْقَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ ظالِماً لِبَعْضِ الْعِبَادِ، وَغاصِباً لِشَیْءٍ مِنَ الْحُطامِ، وَکَیْفَ أظْلِمُ أحَداً لِنَفْسٍ یُسْرِعُ الَى البِلى قُفُولُها وَیَطولُ فی الثَّرى حُلُولُها؛
اگر دست و پایم را در زنجیر کرده و در کوچه و بازار بکشانند و شبها مرا روى نوک خارهاى جانگداز «سعدان» «1» قرار بدهند، برایم محبوبتر است از اینکه خدا و رسولش را روز قیامت در حالى ملاقات کنم که به بعضى از بندگان ستم کرده و چیزى از اموال آنها را غصب نموده باشم. چگونه به کسى ستم روا دارم، آن هم براى جسمى که تار و پودش به سرعت به سوى کهنگى پیش میرود و مدتهاى طولانى در میان خاکهامیماند
(1)سعدان یعنی خارهاى سفت و محکمى که در بیابان حجاز مىروید
بسم الله الرحمن الرحیم
حضرت فاطمه سلام الله علیها:
فرزندانم (سادات) را دوست بدارید،
نیکان و صالحین را برای خدا و
با بدانشان نیز به خاطر من خوشرفتاری کنید،
احترام فرزندانم همانند احترام من است.
امام صادق علیه السلام درتفسیر حی علی خیر العمل بشتابید بسوی بهترین عمل فرمودند یعنی بشتابید بسوی فرزندان فاطمه برای نیکی کردن به آنها
اللهم صل علی محمد وال محمد وعجل فرجهم
بسمه تعالی
خداوند تبارک و تعالی نور حبیب خود محمد (ص) را از نوری افرید که ان را از عظمت وجلال خود شکافته و ان همان نور الهی است که در طور سینا برای موسی بن عمران ظاهر شد و درخشید و او توان دیدنش را نداشت ، پس فریاد زد و بر زمین بی هوش افتاد .
هنگامی که خداوند تبارک و تعالی اراده فرمود محمد(ص) را بیافریند ان ان نور را دو بخش کرد از بخش اول محمد(ص) و از بخش دوم علی بن ابی طالب(ع) را افرید ، و از نفس خود در ان دمید و صورت انها را تصویر نمود و انها را امثال خود قرار داد .
نکته اصلی اینجاست که :
سپس فاطمه را از نور محمد(ص) افرید همان طور که نور محمد(ص) را از نور خود اقتباس کرد ، و از نور علی(ع) و فاطمه(ص) ، حسن(ع) و حسین(ع) را افرید .
اینها از نور افریده شده اند و از نسلی به نسل دیگر و از صلب پدر به پدر دیگر و از رحم مادری به مادر دیگر منتقل شده اند .
و نه اینکه از اب گندیده و نطفه پست نجس باشند بلکه نوری هستند که از صلب های پاک به رحم های پاکیزه منتقل شده اند ، بخاطر اینکه ایشان برگزیده برگزیدگان و جوهر جواهرند.
پس در وجود سادات نوری از نور محمد(ص) وعلی(ع) و نوری که از خداوند منشا گرفته است وجود دارد و انان جدا از بقیه انسان ها هستند .
بسمه تعالی
شیخ طوسی در کتاب ((امالی)) از حضرا امیرالؤمنین نقل کرده است که رسول خدا فرمود :
هر شخصی که به یکی از فرزندان من احسانی کند و او برایش جبران نکند من به او پاداش خواهم داد و احسان او را جبران می کنم .
بسمه تعالی
شیخ صدوق در کتاب (( املی )) از امام صادق (ع) و ان حضرت از پدرانش ، از پیغمبر نقل
کرده است که فرمود :
وقتی در مقام محمود ( جایگاهی که خداوند برای او در بهشت مقرر فرموده است ) قرارگرفتم ،درباره گنه کاران امتم اگر چه مرتکب گناه کبیره شده اند شفاعت خواهم کرد و خدا شفاعت
مرا می پذیرد ، بخدا قسم در ان موقعیت برای کسانی که ذریه و فرزندان مرا اذیت کرده اند
هرگز شفاعت نخواهم کرد .
ابن بابویه در کتاب ((امالی)) از امام صادق (ص) نقل کرده است که فرمودند :
هنگامی که قیامت فرا رسد خداوند تبارک و تعالی همه افریدگان خود را در مکان پهناوری جمع می کند ، و تاریکی شدیدی همه انها را فرا گیرد که انها به ناله در ایند و با تضرع به در گاه الهی عرض کنند :
خدایا این تاریکی را از ما برطرف کن .
در این هنگام گروهی وارد محشر شوند که نور فراوانی پیشاپیش انها حرکت می کند به طوری که صحنه قیامت را روشن سازد .
اهل محشر گویند : حتما اینها پیامبران الهی هستند که چنین نور افشانی می کنند ، ندایی از طرف پروردگار بلند شود اینان پیامبران نیستند .
اهل محشر گویند پس ایشان فرشتگانند ، دوباره از طرف پروردگار ندا اید که ایشان فرشتگان نیستند.
اهل محشر گویند : اینها شهدایند ، بار دیگر جواب اید : اینها شهدا هم نیستند.
اهل محشر سوال کنند: پس اینها چه کسانی هستند ؟
ندایی در جواب ایشان اید که از خود انها بپرسید .
اهل محشر به انها عرض کنند : شما چه کسانی هستید ؟
در جواب گویند :
( ما کسانی هستیم که انتساب به امیر المؤمنین (ع) داریم ، ما از نسل رسول خدا و فرزندان امیر المؤمنین (ع) ولی خدا هستیم ، ما را خدا به کرامت خود اختصاص داده است ، ما ایمن از عذاب الهی و مطمئن به رحمت او هستیم )
انگاه ندایی از طرف پروردگار رسد که درباره دوستان و ارداتمندان و پیروان خود شفاعت کنید ، چون ایشان شفاعت کنند خداوند شفاعت انها را بپذیرد .
منابع : بحار الانوار و امای صدوق
بسمه تعالی
ابن بابویه در کتاب (( امالی)) از امام رضا (ع) و ان حضرت از پیغمبر اکرم (ص) نقل نموده است که فرمودند :
النظر إلی ذریتنا عبادة .
نگاه کردن به ذریه ما عبادت است .
به ان حضرت عرض کردند : ای رسول خدا ، مقصودتان ائمه طاهرین از خانواده شماست که نگاه کردن به انها عبادت است یا تمام فرزندان شما ؟
فرمودند :
بلکه نگاه کردن به هر یک از فرزندان پیغمبر عبادت است .( هریک از سادات فرزندان پیغمبر هستند )
بسمه تعالی
خداوند تبارک و تعالی نور حبیب خود محمد (ص) را از نوری افرید که ان را از عظمت وجلال خود شکافته و ان همان نور الهی است که در طور سینا برای موسی بن عمران ظاهر شد و درخشید و او توان دیدنش را نداشت ، پس فریاد زد و بر زمین بی هوش افتاد .
هنگامی که خداوند تبارک و تعالی اراده فرمود محمد(ص) را بیافریند ان ان نور را دو بخش کرد از بخش اول محمد(ص) و از بخش دوم علی بن ابی طالب(ع) را افرید ، و از نفس خود در ان دمید و صورت انها را تصویر نمود و انها را امثال خود قرار داد .
نکته اصلی اینجاست که :
سپس فاطمه را از نور محمد(ص) افرید همان طور که نور محمد(ص) را از نور خود اقتباس کرد ، و از نور علی(ع) و فاطمه(ص) ، حسن(ع) و حسین(ع) را افرید .
اینها از نور افریده شده اند و از نسلی به نسل دیگر و از صلب پدر به پدر دیگر و از رحم مادری به مادر دیگر منتقل شده اند .
و نه اینکه از اب گندیده و نطفه پست نجس باشند بلکه نوری هستند که از صلب های پاک به رحم های پاکیزه منتقل شده اند ، بخاطر اینکه ایشان برگزیده برگزیدگان و جوهر جواهرند.
پس در وجود سادات نوری از نور محمد(ص) وعلی(ع) و نوری که از خداوند منشا گرفته است وجود دارد و انان جدا از بقیه انسان ها هستند .
نظرات ()
